Ανοιξαντάριο

Σαν τη βαρκούλα αρμενίζω
Στης νύχτας τις ακρογιαλές
Και την καρδούλα μου χαρίζω
Στων μαγαζιών τις Λαϊκές

Κάτω από φώτα αρρωστημένα
Στις γειτονιές των αστεριών
Σαν ξωτικό εγώ χορεύω
Μπρος στο μεθύσι των ματιών

Έλα μες στη νύχτα, άκου ένα τραγούδι
Πάρε τη ψυχή μου, καν’ τη φυλαχτό
Χρήματα δεν θέλω, δωσ’ μου ένα λουλούδι
Στη μυρωδιά του να χαθώ!

Σαν περιστέρι φτερουγίζω
Μες στων καπνών τις φυλλωσιές
Κι απ’ την ανάσα σας καπνίζω
Όλου του κόσμου τις ψυχές

Όλου του κόσμου τα τραγούδια
Μου λεν το ίδιο μυστικό
Μου στέλνουν χίλια αγγελούδια
Που με συστήνουν στο Θεό

Έλα μες στη νύχτα, άκου ένα τραγούδι
Πάρε τη ψυχή μου, καν’ τη φυλαχτό
Χρήματα δεν θέλω, δωσ’ μου ένα λουλούδι
Στη μυρωδιά του να χαθώ!

Στασινοπούλου Κρίστη

Σούρουπο

Τρέχοντας κόντρα στον άνεμο
ΡΟΖ,

πιάνοντας ολόχρυσα σύννεφα
ΡΟΖ,

χαμογελώντας στη μέρα μας...
ΡΟΖ

Ροζ το μυαλό μου,
ροζ κι ο ουρανός!


Thankful

(21.02.2009 22.20)

Προϋποθέσεις

La première étude de l'homme

qui veut être poète est sa propre connaissance, entière;

il cherche son âme, il l'inspecte,

il la tente, l'apprend.

Dès qu'il la sait, il doit la cultiver.

Arthur Rimbaud

"Ονειροπροστάτης"

The Dream Keeper

Bring me all of your dreams,
You dreamer,
Bring me all your
Heart melodies
That I may wrap them
In a blue cloud-cloth
Away from the too-rough fingers
Of the world.

Φέρε σε μένα όλα σου τα όνειρα,
ονειροπόλε..
Φέρε σε μένα όλες
τις μελωδίες της καρδιάς σου.
Γιατί μπορώ να τα τυλίξω
σ' ένα συννεφένιο υφάδι
μακρυά από τα τόσο τραχιά δάχτυλα
του κόσμου.

Langston Hughes

Μαρέα

Ο Αλτεμπαράν ψάχνει να βρει μες στα νερά
το παλινώριο που τον γέλασε δυο κάρτες.
Στης προβολής να τρέχουν βλέπαμε τους χάρτες
του Chagall άλογα - τσίρκο του Seurat.

Πυξίδα γέρικη -- ataxie locomotrice --
και στοιχειωμένη από τα χείλια σου σφυρίχτρα.
Στην κόντρα γέφυρα προσμένατε κ' οι τρεις
να λύσει τ' άστρο του Αλμποράν η χαρτορίχτρα.

Της τραμουντάνας τ' άστρο, τ' άστρα του Νοτιά
παντρεύονται με πορφυρόχρωμους κομήτες.
Του Mazagan οι θερμαστές οι Σοδομίτες
παίξαν του Σέσωστρη την κόρη στα χαρτιά.

Η ξύλινη που όλοι αγαπήσαμε Γοργόνα,
καθώς βουτά παίρνει παράξενες ανάσες.
Προτού κολλήσουμε για πάντα στις Σαργάσσες,
μας πρόδωσε μ' ένα πνιγμένο του Νορόνα.

Πουλιά στα ξάρτια -- καραντί -- στεργιανή ζάλη
χελιδονόψαρα -- πνιγμένου δαχτυλίδι.
Του ναυτικού το δυσκολότερο ταξείδι
το κυβερνάν του Μαγγελάνου οι παπαγάλοι.

Η καραβίσια σκύλα οσμίζεται ρεστία
και το κορμί σου το νερό που θα καλάρει.
Τη νύχτα οι ναύτες κυνηγάνε το φεγγάρι
και την ημέρα ταξιδεύουνε στ' αστεία.

Καββαδίας Νίκος

Πούσι 1947

Du Soleil...

Ουράνια ετερόφωτα σώματα

τα φεγγάρια

... που κάποτε,

συμβάλλουν κι αυτά

στην ένταση του φωτός

κάποιου άλλου- αυτόφωτου- άστρου



δίνοντάς του

τόση ουσία

τόση ενέργεια

ώστε να του πρέπει να λέγεται: Ήλιος



(16-2-2009 12.15 μ.μ)

En_light(e)ning

Δεν μπορώ να κοιμάμαι
παρά μόνο με μαξιλάρι
τα χέρια σου
Δεν μπορώ να κοιτάζω
παρά μεσα απ’ το βλέφαρό σου

τότε, γινομαι ελεύθερος Άνθρωπος,

ΤΟΤΕ... μετά την αστραπή
την εκκένωση την ηλεκτρική
Γίνεται το θαύμα

(5-12-2008 21.54)