Πόσο; ... τόσο

Μέχρι το τέλος του κόσμου,
μέχρι να χάσω το φως μου,
μέχρι στον ουρανό
να μην πετάνε πια πουλιά






... ως τον ουρανό είναι λίγο

ακόμα και τ΄αστέρια είναι κοντά...

Μήνυμα

Σώπα.
Και να θυμάσαι
με πόση δοκιμασία απόχτησες
την αρετή ν'αγαπάς.

Αθανασούλης Κρίτως

Υ.Γ

Για σένα ζαβό μου.

Ακόμη... ανυπερθέτως...

για όσο και όπως...

εδώ κι εκεί...

... παντού.

MaL Du dePaRt

Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά, σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων.

Για το Μαδράς, τη Σιγγαπούρ, τ' Αλγέρι και το Σφαξ
θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία,
κι εγώ, σκυφτός σ' ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς,
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία.

Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα' χω πια ξεχάσει,
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά:
"Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει..."

Μα ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο, ως ένας δικαστής στυγνός, θα μου ζητήσει,
κι αυτό τ' ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί,
θα σημαδέψει κι άφοβα τον φταίχτη θα χτυπήσει.

Κι εγώ που τόσο πόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθιά στις μακρινές Ινδίες,
θα 'χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.

Καββαδίας Νίκος

Ηλιαχτίδα

Χάθηκα ξανά σε λαβυρίνθους κι έχασα καιρό
Να σ'αναζητώ άμοιρη ψυχή μου
Έχασα καιρό άμοιρη ψυχή μου

Θεέ μου πώς ποθώ μιαν ηλιαχτίδα
Ταίρι φωτεινό νά 'χω φυλαχτό
Σε ηλιόλουστη πατρίδα
Σε ταξίδι μυστικό
Με ουράνια πυξίδα

Θέλω να σε βρω να σου ζητήσω μια πνοή
Θέλω να ντυθώ του έρωτά σου τη μορφή
Θέλω να χαρώ μαζί σου την ανατολή
Φως μου ακριβό, αχ μη σπαταληθείς ανώφελα

Σβήνω και ξεχνώ τα περασμένα
Ένα πρωινό όλα θά 'ναι αλλιώς
Τα κομμάτια μου ενωμένα
Θά 'χω δρόμο ανοιχτό
Και στο πλάι μου εσένα

Θέλω να σε βρω να σου ζητήσω μια πνοή
Θέλω να ντυθώ του έρωτά σου τη μορφή
Θέλω να χαρώ μαζί σου την ανατολή
Φως μου ακριβό, αχ μη σπαταληθείς ανώφελα

Εκδρομή στους ιθαγενείς

Τα ζουζούνια των Dayak- Iban.

Οι Iban, μια από τις δεκάδες ιθαγενεις φυλές που ζουν
στο Βόρνεο, σε ημι-άγρια κατάσταση...
Ο παγανισμός αγκαλιάζει τον καθολικισμό,
οι ιστορίες για βορρά ανθρώπινης σάρκας
καλύπτονται περίτεχνα... Όπου ο Θεός δεν βοηθά,
επιστρατεύεται ο σαμάνος, κι όταν κι αυτός αδυνατεί
σειρά έχουν τα φυσοκάλαμα και τα μαχαίρια...

Τα μωρά, όμως, όπως όλα τα μωρά μετά από
κάμποσα λεπτά αμηχανίας...
με έβαλαν στο παιχνίδι τους...

Return...

se 12 wres...

Chingi airport,
Singapore
Gate 20
23.42

Lee Bai's Poem

Kuching, Sarawak
23.04.09
7.29 am








The moon light is pouring down on my bedside
Like white frost spreading on the ground
I look up the bright round moon in the sky
And lower my head thinking of my dear hometown