Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές --
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.


Κ.Π Καβάφης


... σαν έτοιμος από καιρό
... σα θαρραλέος...

6 σχόλια:

Χάρις είπε...

Να χορέψω πως διψώ
σ'εκείνου του αόρατου θιάσου
τις μουσικές...

Φιλί
[νυχτιάτικο]

aitherovamwn είπε...

Βγες και χόρεψε, τραγούδησε...
Φιλί [ξημερωμένο]

ευ Α γγελία πατεράκη είπε...

...σαν πανέτοιμος
και σα με μεγαλείο
Άρχοντας
που δόξα κουβαλά
Με την ψυχή
την τεράστια
που τόπος είναι υπέροχης υπεροχής...

Σε φιλώ πολύ!

aitherovamwn είπε...

Πολλά πολλά φιλιά
... και μας έλειψες, ε...

ΚΙΡΚΗ είπε...

Σαν έτοιμος από καιρό,
σα θαρραλέος...
να επιμείνεις
αντίθετα να στρέφεις τη φορά
των δειχτών σου
στο ρολόι που φοράς.
Και ας μην το κατορθώνεις...
Μη λησμονήσεις ποτέ
να μεθάς πάντα
μπροστά από τα λεπτά
που επιμένουν να δείχνουν.
Και μην πιστέψεις- σ' εξορκίζω-
πως το έργο
παίζεται επάνω στη σκηνή.
Το παρασκήνιο είναι η μαγεία!
Προς το παρόν...
Μια γλυκιά καληνύχτα...

aitherovamwn είπε...

Καλώς την! Ναι, μ' αυτά στο μυαλό ακριβώς... Πλάκα έχει πίσω απ' την κουρτίνα... Κάποτε ναι, κάποτε όχι... αλλά δεν φευγουμε από εκεί...

για το παρόν,
μια Καλημέρα...