Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Έπος καρδίας

Μετά σου το παν, νομίζω, προσηνές με μειδιά,
στον καθρέπτη των ματιών σου την χαράν αντανακλά.
Στάσου, φως μου, και ακόμη δεν σε είπα τα μισά
απ’ εκείνα που πιέζουν την ερώσαν μου καρδιά και στα χείλη μου ορμούνε με μια μόνη σου ματιά.
Μη με ομιλής αν θέλης, μη με πης γοητευτικά λόγια αγάπης και λατρείας.
Φθάνει να ’σαι εδώ κοντά,
να σε λέγω πως σε θέλω, να σ’ εγγίζω, την δροσιά του πρωιού που αναπνέεις ν’ αναπνέω· κι αν και αυτά υπερβολικά τα βρίσκης, να σε βλέπω μοναχά!


Κ. Π. Καβάφης

3 σχόλια:

Z. είπε...

Καλησπέρα.
Όλα καλά;
Σου στέλνω το παρακάτω, ίσως σε ενδιαφέρει, ίσως το ξέρεις...

http://www.koutsourelis.gr/index1.php?subaction=showfull&id=1262448832&archive=&start_from=&ucat=6&

Φιλιά

aitherovamwn είπε...

Γύμνός δίχως έρμα ο καιρός...

Καλησπέρα Ζ. μου, όλα καλά εδώ, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για το λινκ και που σκέφτηκες να το στείλεις.. τον έχω διαβάσει τον ΄Κωστή και μ' αρέσει πάρα πάρα πολύ..

Τι κανεις εσύ?

ΦΙλάκια

Z. είπε...

Τώρα καλά.
Είχαμε μια περιπέτεια (τροχαίο), ευτυχώς, σχεδόν, έληξε με ελάχιστες απώλειες.
Πάμε να επανέλθουμε.

Φιλιά
...και για τον ανερμάτιστο, δεν θα με χαλούσε να ξεκουμπιζόταν...