Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2008

Θεσσαλονίκη ΙΙ

Τράνταζε σαν από σεισμό συθέμελα ο Χορτιάτης
κι ακόντιζε μυνήματα με κόκκινη βαφή.
Γραφή από τρείς και μούγινες μορτάρι και καρφί.
Μα έριχνε η Τούμπα, σε διπλό κρεβάτι, τα χαρτιά της.

Τη μάκινα γιά τον καπνό και το τσιγαροχάρτι
την έχασες, την ξέχασες, τη χάρισες αλλού.
Ητανε τότε που έσπασε το μεσιανό κατάρτι.
Τα ψέματα του βουτηχτή, του ναύτη, του λωλού.

Και τι δεν έχω υποσχεθεί και τι δεν έχω τάξει,
με τα σαράντα κύματα μου φταίνε και ξεχνώ
- της Αγρας τα μακριά σαριά, του Σάντουν το μετάξι -
και τα θυμάμαι μόλις δω αναθρώσκοντα καπνό.

Το δαχτυλίδι που 'φερνα μου το 'κλεψε η Οράγια.
Τον παπαγάλο - μάδησε κι έπαψε να μιλεί.
Ας εκατέβαινε έστω μιά στο βίρα, στα μουράγια,
κι ας κοίταζε την άγκυρα μονάχα, που καλεί.

Τίποτα στα χεράκια μου, μάνα μου, δε φτουράει -
έρωτας, μαλαματικά, ξόμπλια και φυλαχτά.
Σιχαίνομαι το ναυτικό που εμάζεψε λεφτά.
Εμούτζωσε τη θάλασσα και τηνε κατουράει.

Της Σαλονίκης μοναχά της πρέπει το καράβι.
Να μην τολμήσεις να τη δεις ποτέ από τη στεριά.
Κι αν κάποια στην Καλαμαριά πουκάμισο μου ράβει,
μπορεί να 'ρθω απ' τα πέλαγα με τη φυρονεριά.

Καββαδίας Νίκος 4-1-1974

- Καλώς όρισες -

2 σχόλια:

zambia είπε...

Οι εικονογραφήσεις στις αναρτήσεις σου, μου αρέσουν πολύ.
Έχουν μια ταύτιση συναρπαστική!
Αυτή ή όψη της Θεσσαλονίκης, είναι από τις ωραιότερες που έχω δει. Είναι δική σου;
Κάπου είχα συναντήσει ένα γλωσσάρι για την ποίηση του Καββαδία. Σ΄ ενδιαφέρει να το ψάξω;

Καλά να περνάς.Ζ.

aitherovamwn είπε...

S euxaristw poly Zzz mou:) Oxi i sygkekrimeni fwto dn einai diki mou... an anevasw dikes mou opws k dika mou grammena tha to anaferw..
Ton latrevw ton Kavvadia k ton zilevw.....